Αυτή είναι η Κολομβία

/gJ2c44zDMpc

Κολομβία, η χώρα της ομορφιάς

/wOoy9raOyaw (Gobierno de Colombia)

Κολομβία, Αγαπημένη Γη

«Κολομβία, Αγαπημένη Γη», ένα τραγούδι που συνέθεσε ο Μαέστρος Λούτσο Μπερμούντεζ (Lucho Bermúdez) προς τιμήν του όμορφου έθνους μας και ερμήνευσε η Άουρα Ματίλντε Ντίαζ Μαρτίνεθ (Aura Matilde Díaz Martínez), σύζυγος του Μπερμούντεζ και άξια εκπρόσωπος της κολομβιανής λαογραφίας...

Εθνικά Σύμβολα

Τα Διατάγματα 861 του 1934, που εκδόθηκαν από τον Στρατηγό Πέδρο Νελ Οσπίνα και τον Δρ. Ενρίκε Ολάγια Ερέρα αντίστοιχα, περιέχουν διατάξεις σχετικά με την εθνική σημαία και το εθνόσημο.

Σημαία της Κολομβίας

Εθνόσημο της Κολομβίας

Εθνικός Ύμνος της Κολομβίας

Ο Εθνικός Ύμνος της Κολομβίας συντέθηκε το 1887 από τον Ραφαέλ Νούνιεζ (Rafael Núñez) με μουσική του Ιταλού Ορέστε Σιντίτσι (Oreste Sindici). Ο ύμνος δημιουργήθηκε για να τιμήσει την 11η Νοεμβρίου, την ημερομηνία της ανεξαρτησίας της Καρθαγένης. Ο νόμος 33 της 28ης Οκτωβρίου 1920, που εγκρίθηκε από τον Πρόεδρο Μάρκο Φιντέλ Σουάρες (Marco Fidel Suárez), του έδωσε επίσημο καθεστώς. Ο Εθνικός Ύμνος της Κολομβίας αποτελείται από μια χορωδία και 11 στροφές.

Ο Εθνικός Ύμνος της Κολομβίας θεωρείται ο δεύτερος εθνικός ύμνος στον κόσμο, μετά τη «Μασσαλιώτιδα» (τον Γαλλικό Εθνικό Ύμνο), η οποία κατέχει την πρώτη θέση.

Χορωδία

Ω, δόξα αμάραντη! Ω, χαρά αθάνατη! Στις αυλακιές του πόνου το καλό ήδη βλασταίνει.

I

Η φρικτή νύχτα τελείωσε, η υπέροχη ελευθερία σκορπίζει τις αυγές του ακατανίκητου φωτός της. Ολόκληρη η ανθρωπότητα, που στενάζει μέσα στις αλυσίδες, κατανοεί τα λόγια Εκείνου που πέθανε στον σταυρό.

II

«Ανεξαρτησία!» κραυγάζει ο αμερικανικός κόσμος· λούζεται με το αίμα των ηρώων η γη του Κολόμβου. Όμως αυτή η μεγάλη αρχή: «ο βασιλιάς δεν είναι κυρίαρχος» αντηχεί, και όσοι υποφέρουν ευλογούν τη θυσία του.

III

Η κοίτη του Ορινόκου γεμίζει με λείψανα, ένα ποτάμι από αίμα και δάκρυα φαίνεται εκεί να κυλά. Στη Μπάρμπουλα δεν γνωρίζουν ούτε οι ψυχές ούτε τα μάτια αν πρέπει να αισθανθούν θαυμασμό ή τρόμο.

IV

Στις ακτές της Καραϊβικής ένας πεινασμένος λαός αγωνίζεται, προτιμώντας τις φρίκες από την ύπουλη ευημερία. Ω, ναι! Η Καρταχένα, μεγάλη είναι η αυταπάρνησή σου, και τα ερείπια του θανάτου δεν μπορούν να μειώσουν την ανδρεία της.

V

Στα πεδία της Μπογιακά η μεγαλοφυΐα της δόξας με κάθε στάχυ στεφάνωσε έναν αήττητο ήρωα. Στρατιώτες χωρίς πανοπλία κέρδισαν τη νίκη· η ανδρεία τους τούς χρησίμευσε ως ασπίδα.

VI

Ο Μπολίβαρ διασχίζει τις Άνδεις, που τις ποτίζουν δύο ωκεανοί. Ξίφη σαν αστραπές λάμπουν στο Χουνίν. Αδάμαστοι κένταυροι κατεβαίνουν στις πεδιάδες, και αρχίζει να διαφαίνεται το τέλος της εποποιίας.

VII

Η θριαμβευτική σάλπιγγα, που βροντά στο Αγιακούτσο, με κάθε θρίαμβο δυναμώνει τον φοβερό της ήχο. Με την ορμητική της εξάπλωση η ελευθερία θριαμβεύει, και κάτω από τον αμερικανικό ουρανό σχηματίζει ένα λάβαρο.

VIII

Η Παρθένος τα μαλλιά της ξεριζώνει με αγωνία, και, χήρα από την αγάπη της, τα κρεμά στο κυπαρίσσι. Θρηνεί για την ελπίδα της, που καλύπτει μια ψυχρή πλάκα· όμως ένδοξη υπερηφάνεια περιβάλλει το φωτεινό της πρόσωπο.

IX

Έτσι σχηματίζεται η πατρίδα, καθώς αναδύονται νέες Θερμοπύλες· αστερισμός Κυκλώπων φώτισε τη νύχτα της. Το τρεμάμενο άνθος, συναντώντας τον θανατηφόρο άνεμο, αναζήτησε κάτω από τις δάφνες την ασφάλεια.

X

Όμως δεν είναι πλήρης δόξα η νίκη στη μάχη, γιατί το χέρι που πολεμά το εμπνέει η αλήθεια. Η ανεξαρτησία από μόνη της δεν κατασιγάζει τη μεγάλη κραυγή· αν ο ήλιος φωτίζει τους πάντες, η δικαιοσύνη είναι ελευθερία.

XI

Τα δικαιώματα του ανθρώπου κήρυττε ο Ναρίνιο, και το πνεύμα του αγώνα δίδαξε προφητικά. Ο Ρικάουρτε στο Σαν Ματέο, γινόμενος κομμάτια σαν άτομα, «Το καθήκον πριν από τη ζωή» το έγραψε με φλόγες.

Τηλεόραση στην Κολομβία

Η τηλεόραση εγκαινιάστηκε στην Κολομβία στις 13 Ιουνίου 1954, κατά τη διάρκεια της κυβέρνησης του στρατηγού Γκουστάβο Ρόχας Πινίγια (Gustavo Rojas Pinilla).

Στις πρώτες μέρες της, η κολομβιανή τηλεόραση ήταν δημόσια και μόλις το 1969 έγιναν τα πρώτα βήματα προς την ιδιωτικοποίηση με το κανάλι "Teletigre". Η έγχρωμη τηλεόραση εμφανίστηκε το 1979. Τη δεκαετία του 1980 ξεκίνησε η περιφερειακή τηλεόραση, επίσης δημόσια, με κανάλια όπως τα Teleantioquia, Telepacífico και Telecaribe. Μέχρι τότε, η εθνική τηλεόραση είχε ήδη τρία δίκτυα: Cadena Uno (Canal Uno), Cadena Dos (Canal A) και Cadena Tres (Señal Colombia). Το 1998, τα RCN TV και Caracol TV άρχισαν να εκπέμπουν με ιδιωτικές άδειες. Άλλοι θα έφταναν, όπως το City TV...